کار دستی خانم معلم {جا مدادی}

  استفاده مفید از دورریختنی ها

 

خانم معلم وقتی به کلاس آمد دید چندتا ورق کاغذ زیر پای بچه ها ریخته و کلاس را کثیف و نامرتب کرده است.

بدون آنکه حرفی بزند رفت و کاغذها را برداشت و در سطل بازیافت کلاس ریخت. بچه هایی که کاغذ ریخته بودند خجالت کشیدند و سرشان را پایین انداختند.

خانم معلم از توی کیفش دوتا لوله مقوایی درآورد. آن لوله ها از حوله کاغذی هایی جا مانده بود که دستمال دور آنها تمام شده بود.

خانم معلم گفت:« این ساعت شما فعالیت آزاد دارید. می توانید نقاشی کنید، کاردستی بسازید، کتاب بخوانید. فقط سروصدا نکنید و مزاحم دوستانتان نشوید. من هم یک جامدادی برای خودکار و مداد خودم می سازم.»

بچه ها می دانستند که چه باید بکنند. بعضی ها نقاشی می کشیدند، بعضی ها مجله های رشدشان را می خواندند، بعضی ها تکالیف عقب افتاده شان را می نوشتند.

من می خواستم ببینم خانم معلم چه کار می کند. سرجایم نشستم و به دستان او چشم دوختم. دیدم که چطور با وسایلی ساده و دور ریختنی دارد یک وسیله ی مفید می سازد.

آن وقت بود که فهمیدم برداشتن کاغذها از روی زمین و گذاشتن آنها در سطل بازیافت برای آن بود که به ما نشان دهد از همه چیز باید استفاده ی درست و بهینه صورت گیرد.

بعد از آنکه خانم معلم جامدادیش را درست کرد و خودکار و مداد هایش را در آن گذاشت ، بچه هایی هم که جامدادی های قشنگ و گران قیمت داشتند تصمیم گرفتند خودشان جامدادی درست کنند چون می گفتند چیزی که خودمان بسازیم ، برایمان دوست داشتنی تر است تا چیزی که حاضر و آماده بخریم.

 

۱۲۳۴۵۶۷۸۹


کار دستی خانم معلم