×

منوی بالا

منوی اصلی

منوی سایدبار


» پرسش و پاسخ امام حسین (ع) » ماجرای عجیب و جانسوز رحلت رباب

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۳/۲۲ - ۱۹:۰۴

 49 بازدید

ماجرای عجیب و جانسوز رحلت رباب

آیا حقیقت دارد كه رباب همسر امام حسین علیه السلام پس از شهادت امام علیه السلام بقدری گریست و در برابر آفتاب نشست تا وفات كرد؟

ماجرای عجیب و جانسوز رحلت رباب

پرسش. آیا حقیقت دارد كه رباب همسر امام حسین علیه السلام پس از شهادت امام علیه السلام بقدری گریست و در برابر آفتاب نشست تا وفات كرد؟

امام حسین علیه السلام مطابق نقل شیخ مفید در كتاب الارشاد پنج همسر داشتند:

۱) جناب شهربانو مادر امام سجاد علیه السلام،
۲) لیلی دختر مره بن عروه بن مسعود كه مادر حضرت علی اكبر بودند،
۳) ام اسحاق دختر طلحه بن عبدا…، كه مادر فاطمه بنت الحسین بوده،
۴) قضاعیه مادر جعفر بن الحسین علیه السلام
۵) جناب رباب مادر سكینه خاتون و حضرت علی اصغر، ایشان دختر امرءِ القیس بن عدی بوده اند كه از قبیله كلبیه بوده و از خاندان معروف عرب بوده اند. [۱] البته این فرد غیر از امرءِ القیس معروف است كه شاعری توانا بوده و قبل از بعثت از دنیا رفته است. [۲]

در مورد رباب نقل شده كه از زنان نامدار، فاضل و وفادار عصر خود بود [۳] و از سرگذشت رباب هم می توان همین فهم و معرفت و علاقه به امام و خاندان پیامبر اكرم صلّی الله علیه و آله را دریافت كه به دو نمونه آن اشاره می شود.

۱) رباب در مجلس عبیدا… بن زیاد سر مقدس امام را در آغوش گرفت و شعری خواند بدین مضمون كه:

حسین جان فراموش نمی كنم آن نیزه هائی را كه بر بدنت وارد ساختند و فراموش نمی كنم كه دشمنان جنازه پاره پاره تو را روی خاك گرم كربلا گذاشتند. [۴] البته این علاقه دو طرفه بوده امام علیه السلام هم در مورد رباب و سكینه فرموده اند:

لعمرك اننی لاحب دارا
تكون بها السكینه و الرباب
احبهما و ابذل جال مالی
و لیس لعاتب عندی عتاب [۵]

۲) پس از شهادت امام و بازگشت اسرا به مدینه چندین نفر از بزرگان قریش از او خواستگاری كردند ولی او با این جمله جواب آنان را داد كه: «ما كنت لاتخذ حموا بعد رسول ا… صلّی الله علیه و آله؛ یعنی پس از پیامبر صلّی الله علیه و آله، پدر شوهری نمی خواهم.» كه این جمله علاوه بر اینكه علاقه و معرفت او را نسبت به امام و خاندان نبوی می رساند، بیانگر زیركی او نیز می باشد كه امام را در مقام مقایسه با خواستگاران قرار نمی داد بلكه با گفتن این جمله عظمت و جلال پیامبر را متذكر می شد كه جای هیچ بحثی باقی نماند. [۶]
پس از مراجعه به كتب مرجع تاریخ هیچ گونه رد و انكاری در مورد مطلب فوق (یكسال گریه كردن سر مزار امام حسین علیه السلام و وفات) مشاهده نشد و كسانی كه نام ایشان را آورده بودند، مطلب فوق را تایید كرده اند (مانند: الكامل ابن اثیر، و الاصابه ابن حجر عسقلانی، و جواهر المطالب فی مناقب آل الامام علی علیه السلام ) یا هیچ اشاره ای بدان ننمودند، (مانند: انساب الاشراف و المجدی فی انساب الطالبین).

ابن اثیر در كتاب الكامل فی التاریخ گفته است:

«و كان مع الحسین امراته الرباب بنت امرء القیس و هی ام ابنته سكینه و حملت الی الشام و… فخطبها الاشراف من القریش فقالت ما كنت لا تخذ حموا بعد رسول الله صلّی الله علیه و آله و بقیت بعده سنه لم یظلها سقف بیت حتی بلیت و ماتت كمدا، و قیل انها اقامت علی قبره سنه و عادت الی المدینه فماتت اسفا علیه؛ همسر امام به همراه ایشان در كربلا بوده و با اسرا به شام برده شد و پس از بازگشت به مدینه بزرگان از او خواستگاری نمودند كه او در جواب می گفت بعد از پیامبر صلّی الله علیه و آله هیچ پدر شوهری نخواهم و پس از امام علیه السلام یك سال زنده بود كه در این مدت سقف هیچ خانه ای روی او سایه نیافكند و بعضی گفته اند تا یك سال بر قبر امام بوده ندبه و گریه می نمود و پس از آن به مدینه بازگشت و از شدت اندوه فوت نمود.» [۷]

شاید تنها نكته ای كه در این محورد وجود دارد استبعاد این مطلب است كه فردی بمدت یك سال از زیر آفتاب به زیر سایه نرود كه آن هم با توجه به چند نكته روشن می گردد.

۱) همانطور كه می دانید ایشان در مجلس عبیدالله سر مقدس امام علیه السلام را در آغوش گرفته، شعری انشاد می كند كه مضمون آن رها نمودن اجساد در زیر آفتاب و روی خاك گرم بود و این نشان دهنده تاثیریست كه این عمل بر روحیه ایشان گذارده بود. [۸]

۲) پس از شهادت امام علیه السلام حضرت امام سجاد علیه السلام مدام گریه می نمود و با دیدن هر موضوعی یاد پدر بزرگوارش را زنده می نمود تا اینكه روزی یكی از غلامان به ایشان عرض كرد: آیا وقت آن نرسیده است كه اندوه شما تمام شود و گریه شما كم گردد؟ فرمود: وای بر تو، یعقوب پیغمبر بود او دوازده پسر داشت و خداوند یكی از پسرانش را از نظر او غائب كرد، از حزن و اندوه مفارقت او مویش سپید و پشتش خمیده گشت و از بسیاری گریه چشمانش نابینا گردید و حال آنكه پسرش در دنیا بود و لكن من با چشم خود پدر و برادرم را با هفده تن از اهل بیت خود كشته و سر بریده دیدم پس چگونه غم و اندوه من بپایان رسد؟ رباب هم دائماً غمگین و نالان بود. [۹]

۳) ظاهرا در زمان گذشته این چنین نذری مرسوم بوده، مثلا ابوبكر نذكر كرد زیر هیچ سقفی نرود تا زمانیكه فاطمه سلام الله علیها را راضی كند و یك شب را در بقیع خوابید و پس از آنكه به منزل ایشان رفت به منزل خود نیز وارد شد.

این داستان و ماجرای كاخ عبیدالله و میزان علاقه ای كه بین امام و ایشان وجود داشت استبعاد این عمل را كم می نماید و می توان گفت انجام چنین كاری از سوی ایشان با توجه به كثرت منابعی كه بر این مطلب صحه گذارده اند و غالباً فوت او را از فرط غصه و حزن می دانند، كاملاً طبیعی است.

پی نوشت:
۱) مفید، الارشاد، ج۲، ص ۱۳۶، ومجلسی، بحارالانوار ج۴۵، ص ۳۳۰، وطبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی، ج۱ ص۴۷۸٫
۲) معارف و معاریف دائرة معارف جامع اسلامی، ج۲، ص ۵۱۱٫
۳) قمی، شیخ عباس، نفس المهموم، ص۲۷۸٫
۴) قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ص ۴۱۴، و ریاحین الشریعه، ج۳، ص۳۱۳٫
۵) ابن کثیر، البدایه و النهایه. ج۸، ص ۲۲۸٫ مجلسی، بحارالانوار ج۴۵ ص ۴۷٫ المجدی فی انساب الطالبین، ص۹۲٫ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۹، ص۱۲۰٫ ینابیع الموده، ج۳، ص۱۵۲، البته بعضی شعر را با اختلاف اندكی نقل كرده اند.
۶) مجمع البحرین، ج۲، ص۶۵، ابن عساکر،همان. ابن اثیر، الكامل فی التاریخ، ج۲، ص۵۷۹٫
۷) همان.
۸) محلاتی، ذبیح الله، ریاحین الشریعه، ج۳، ص ۳۱۳٫
۹) ابن طاووس، لهوف، ص ۲۴۶، وقمی، منتهی الامال، ص۴۴۹٫


برچسب ها : , , ,
دسته بندی : پرسش و پاسخ امام حسین (ع)

دیدگاه بسته شده است.