×

منوی بالا

منوی اصلی

منوی سایدبار


» پرسش و پاسخ امام حسین (ع) » ماجرای استغفار خواجه ربیع پس از لعن یزید

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۳/۲۲ - ۱۷:۴۸

 55 بازدید

ماجرای استغفار خواجه ربیع پس از لعن یزید

آیا درست است كه خواجه ربیع، وقتی خبر شهادت امام حسین علیه السلام را با آن وضع شنید، ناراحت شده بر یزید لعنت فرستاد سپس پشیمان شده تا آخر عمر به خاطر این لعنت فرستادن استغفار می كرد؟

ماجرای استغفار خواجه ربیع پس از لعن یزید

پرسش. آیا درست است كه خواجه ربیع، امام علی علیه السلام را در جنگ صفین تنها گذاشت و وقتی خبر شهادت امام حسین علیه السلام را با آن وضع شنید، ناراحت شده بر یزید لعنت فرستاد سپس پشیمان شده تا آخر عمر به خاطر این لعنت فرستادن استغفار می كرد؟

اقوال علمای رجال درباره خواجه ربیع، متعدد و مختلف است. بعضی همانند كشی، وی را یكی از چهار تن اتقیاء، ممدوحین و از زهاد ثمانیه [۱] دانسته اند در كتاب هایی چون روضات الجنات، مجمع البیان، اتقان المقال و خلاصه الاقوال، وی در شمار معتمدین و ثقات آمده و شیخ بهایی، وی را از اصحاب امیر المومنین علیه السلام دانسته است.

عده دیگری وی را فاسق و متخلف از اصول دین و راه حضرت علی علیه السلام نگاشته اند. [۲] مرحوم میرزا عبدالله افندی شاگرد مرحوم مجلسی در كتاب ریاض العلماء گوید: ربیع بن خثیم نزد شیعه از موثقین ستوده نیست، زیرا در موارد بسیاری از او مذمت شده از جمله آن چه سید مرتضی داعی حسنی از بزرگان علمای شیعه در كتاب نزهه الكرام آورده كه وی در شمار كسانی است كه با علی علیه السلام بیعت نكردند و از نظر ما وی در عداد مذمومین زهّاد ثمانیه است.
نصر بن مزاحم در كتاب صفین آورده وقتی امیر المومنین علی علیه السلام عازم صفین بود، عدّه ای كه از آن جمله ربیع بن خثیم بود به

نزد حضرت آمده گفتند: ما اگر چه به فضیلت تو اعتراف داریم، ولی در این جنگ كه با مسلمانان است شك داریم، ما را به جایی فرست كه با كفّار روبرو باشیم و حضرت وی را به سرحدّ ری فرستاد. [۳]

خواجه ربیع در نزد علمای اهل سنت، مورد تأیید و احترام بوده از بزرگان زهاد و صوفیه سنی شمرده و بسیاری از محدثین آنان مانند بخاری، مسلم، ترمذی، نسائی و ابن ماجه از او حدیث نقل نموده اند. [۴]

از جمله منتقدان جدی خواجه ربیع، استاد شهید مرتضی مطهری است. ایشان وی را زاهدی بی بصیرت، متحجر و مقدس مآب می داند كه در حقانیت علی علیه السلام شك داشت و از آن حضرت خواسته كه او را به سر حدّات بفرستد تا احیانا اگر جنگی رخ داد، وی با كفار بجنگد نه با مسلمانان.

مرحوم شهید مطهری واكنش خواجه ربیع را نسبت به شهادت امام حسین علیه السلام نامناسب و ناكافی می داند و به طور كلی او را بی اطلاع از اوضاع زمانه و جنایت های یزید و معاویه می داند. [۵]

شهید مطهری رحمة الله علیه او را فردی جاهل و افراط كننده در عبادت معرفی كرده است. ایشان می نویسد:

«این آدم (خواجه ربیع) بصیرت ندارد. در دوران ستمگری مانند معاویه و ستمگرتری مانند یزیدبن معاویه زندگی می كند (معاویه ای كه دین خدا را دارد زیر و رو می كند، یزیدی كه بزرگ ترین جنایت ها را در تاریخ اسلام مرتكب می شود و تمام زحمات پیغمبر دارد هدر می رود)، آقا رفته یك گوشه ای را انتخاب كرده، شب و روز دائماً مشغول نماز خواندن است و جز ذكر خدا كلمه دیگری به زبانش نمی آید. یك جمله ای هم كه به عنوان اظهار تأسف از شهادت حسین بن علی علیه السلام می گوید، بعد پشیمان می شود كه اینْ حرفِ دنیا شد، چرا به جای آن سُبْحانَ اللَّه، الْحَمْدُ للَّهِ نگفتم؟ چرا به جای آن یاحَیُّ یا قَیّوم نگفتم؟ چرا اللَّهُ اكْبَر نگفتم، لا حَوْلَ وَلا قوَّهَ الَّا بِاللَّه نگفتم؟ این با تعلیمات اسلامی جور درنمی آید. لا یُرَی الْجاهِلُ الّا مُفْرِطاً اوْ مُفَرِّطاً جاهل یا تند میرود یا كُند.» [۶]

پی نوشت:
۱) زاهدانِ هشت گانه که در جهان اسلام معروف بودند، از قبیل اویس قرنی و….
۲) تفضلی، آذر و فضائلی جوان، مهین، فرهنگ بزرگان اسلام و ایران از قرن اول تا چهاردهم هجری، مشهد، بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی، چاپ اول، ۱۳۷۲ش، ص۲۰۳ و ۲۰۴٫
۳) افندی اصفهانی، میرزا عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، به تحقیق حسینی، سید احمد و به اهتمام مرعشی، سید محمود، قم، مطبعه الخیام، چاپ اول، ۱۴۰۱ق، ج۲، ص۲۹۸ و ۲۹۹٫
۴) حسینی دشتی، سید مصطفی، معارف و معاریف، قم، انتشارات اسماعیلیان، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۳، ص۱۰۴۹ و ۱۰۵۰٫
۵) مطهری، مرتضی، گفتارهای معنوی، تهران، انتشارات صدرا، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ص۵۷ ـ ۵۸٫
۶) مطهری، مجموعه آثاراستاد شهید مطهرى، تهران، صدرا، بی تا، ج۲۳، ص۵۰۲

منبع: پرسمان   http://porsemani.ir


برچسب ها : , , , , , , ,
دسته بندی : پرسش و پاسخ امام حسین (ع)

دیدگاه بسته شده است.