×

منوی بالا

منوی اصلی

منوی سایدبار


» پرسش و پاسخ امام حسین (ع) » قیام امام حسین علیه السلام در ماه حرام !

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۴/۲۴ - ۶:۱۲

 137 بازدید

قیام امام حسین علیه السلام در ماه حرام !

محرم جزء ماه های حرام است، پس چرا امام حسین علیه السلام در این ماه جنگ كرد؟

قیام امام حسین علیه السلام در ماه حرام !

پرسش. محرم جزء ماه های حرام است، پس چرا امام حسین علیه السلام در این ماه جنگ كرد؟ اصلا فلسفه اینكه خدا خواست تا واقعه عاشورا در این ماه باشد چیست؟

پیش از اسلام در میان ماه های قمری چهار ماه (رجب، ذی القعده، ذی الحجه، محرم) حرام بوده كه در آن بر طبق سنت، حتی در جاهلیت جنگ و خونریزی، حرام و پیكار در آن زشت شمرده می شد و هر قبیله ای هم كه با هم جنگ داشتند، مانند: اوس و خزرج كه ۱۲۰ سال با هم نزاع و پیكار می كردند، در این چهار ماه متاركه می كردند.

اسلام كه یك دین اجتماعی بود هر ادب و سنت ملی كه مخالف با عقل و شرع نبود حفظ می كرد، در دوره اسلام ماه های حرام مورد احترام تمام قبایل بود جز آن كه بنی امیه چون بر كرسی ریاست نشستند نه تنها در پی محو نمودن آداب و سنن دین اسلام بر آمدند، بلكه آداب و رسوم ملی عرب را هم زیر پا گذاشتند، لذا مورخین عرب آن ها را از نژاد عرب نمی شناسند. [۱]

امام رضا علیه السلام می فرماید:
«محرم ماهی است كه اهل جاهلیت به جهت حرمت این ماه، ظلم و قتال را در آن حرام می دانستند، ولی این امت حرمت این ماه و حرمت پیامبر اكرم صلّی الله علیه و آله را نشناختند، و در این ماه ذریه او را كشتند، زنان او را اسیر كردند و اسباب و اموال شان را غارت كردند، خدا آنان را نیامرزند».

وقتی معاویه مرد و یزید بر اریكه قدرت تكیه داد، طی فرمانی به والی مدینه نوشت حتما از حسین بن علی علیه السلام بیعت بگیر و اگر از بیعت امتناع ورزید گردنش را بزن و سرش را نزد من بفرست. [۲]

امام علیه السلام در شب ۲۷ رجب با بیم و امید مدینه را به قصد مكه پشت سرگذاشت و پس از پنج ماه توقف در مكه، در روز هشتم ذی الحجه كه حجاج برای رفتن به عرفات آماده می شوند، به این جهت كه خون پاكش در مراسم حج در حال احرام در ماه حرام و در حرم امن الهی، توسط سی نفر ماموری كه حكومت برای ترور آن حضرت آماده كرده بود، به زمین ریخته و حرمت حرم امن خدا و ماه حرام شكسته نشود، مكه را به قصد كوفه ترك گفت، و سر دو راهی كوفه راه را بر او بستند و او را به سوی كربلا بردند، امام با آن كه علم به شهادت خود داشت، می خواست یعنی امیر و لشكر كوفه را در یك آداب ملی نگاه دارد، بلكه برای حفظ سنن قدیمی و تاریخی یعنی احترام ماه محرم جنگ نكنند، ولی ابن زیاد احترام این ماه را نگاه نداشت و دستور داد در روز دهم محرم خون پاكیزه ترین نفوس قدسی را بریزند. [۳]

عمربن سعد فرمانده سپاه یزید بن معاویه می خواست روز نهم محرم برخلاف نص صریح و اكید قرآن، مبادرت به جنگ كند و با حسین علیه السلام بجنگد، امام به منظور ممانعت از وقوع جنگ در ماه حرام، آیات مربوط به قدغن بودن قتال در ماه های حرام از جمله ماه محرم نوشت و به وسیله یكی از برادران خود، برای عمر بن سعد فرستاد، كه «خداوند جنگ را در ماه های حرام قدغن كرده و اینك محرم الحرام است و شما كه می خواهید با من در این موقع بجنگید علاوه بر این كه به روی یكی از مردان حق شمشیر می كشید، بر خلاف نص قرآن رفتار می كنید، و من این حرف را از بیم كشته شدن نمی زنم، بلكه از این جهت این یادآوری را می كنم كه عملی بر خلاف نص صریح قرآن به انجام نرسد.» [۴]

ولی عمر سعد كاری كه كرد جنگ را تا روز عاشورا تأخیر انداخت و در روز عاشورا به سپاه خود دستور داد: «ای لشكر خدا سوار شوید و بهشت بشارت تان باد»، و آن گاه تعدادی به طرف خیمه گاه ابی عبدالله الحسین علیه السلام جلو آمد و با پرتاب تیر حمله را آغاز كرد، و به سپاه خود گفت: «نزد امیر شاهد باشید اول كسی كه به حسین تیر زد من بودم.» [۵]

بنابراین، این ابن زیاد و عمر بن سعد بودند كه امام حسین علیه السلام را در كربلا محاصره كرده و جنگ را آغاز كردند، و تلاش امام درجهت ممانعت از وقوع جنگ در ماه حرام در قلب آن از خدا بی خبران موثر نیفتاد، فلذا امام به دستور قرآن كه می فرماید: «ماه حرام در برابر ماه حرام (اگر دشمنان، احترام آن را شكستند، و در آن با شما جنگیدند، شما نیز حق دارید مقابله به مثل كنید) و تمام حرام ها (قابل) قصاص است، هر كسی به شما تجاوز كرد، همانند آن بر او تعدی كنید و از خدا بپرهیزید…» [۶]، در صدد دفاع برآمده و از باب دفاع و مقابله به مثل با آنان جنگید. روی این حساب امام حسین علیه السلام در كربلا دفاع كرد نه جنگ. [۷]

با توجه به توضیحی كه در پاسخ بخش اول پرسش داده شد، زمینه و مجال بررسی بخش دوم نمی ماند، زیرا نه تنها خواست خدا وقوع حادثه عاشورا در ماه محرم نبوده، تا از فلسفه آن سئوال شود، بلكه خواست خدا این بوده كه این حادثه در ماه محرم واقع نشود، زیرا خداوند از وقوع جنگ و خونریزی در ماه های حرام از جمله محرم منع فرموده است، این بنی امیه و عمال حكومت آنان بودند كه این حادثه تلخ و دلخراش را در ماه حرام به وجود آوردند. و وقوع این حادثه تلخ در ماه محرم بر خلاف دستور خدا نشانه دیگری بر نفاق بنی امیه می باشد.

پی نوشت:
۱- ربانی خلخالی، علی، چهره درخشان حسین بن علی، مکتب الحسین، ص۱۱۸٫
۲- مقرم، سید عبدالرزاق، مقتل المقرم، ترجمه عقیقی بخشایشی، قم، دفتر نشر نوید اسلام، ۱۳۸۵ش، ص۳۵٫
۳- رسولی محلاتی، سید هاشم، زندگانی امام حسین علیه السلام، قم، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ص۴۰۴٫
۴- منصوری، ذبیح الله، امام حسین علیه السلام و امیران، انتشارات جاودان، ص۲۶۶٫
۵- مقتل المقرم، همان، ص۱۹۵٫
۶- بقره: ۱۹۴٫
۷- چهره درخشان حسین بن علی، همان، ص۱۱۸٫


برچسب ها : , , , , ,
دسته بندی : پرسش و پاسخ امام حسین (ع)

دیدگاه بسته شده است.