×

منوی بالا

منوی اصلی

منوی سایدبار


» پرسش و پاسخ امام حسین (ع) » ضرورت اقامه نماز ظهر عاشورا توسط امام حسين در میان سپاه دشمن

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۴/۲۳ - ۳:۲۱

 9 بازدید

ضرورت اقامه نماز ظهر عاشورا توسط امام حسين در میان سپاه دشمن

چه ضرورتى داشت امام حسين علیه​السلام در ميان سپاه دشمن، روز عاشورا نماز ظهر بخواند تا عده​اى از يارانش به اين خاطر شهيد شوند؟

ضرورت اقامه نماز ظهر عاشورا توسط امام حسين در میان سپاه دشمن

پرسش. چه ضرورتى داشت امام حسين علیه​السلام در ميان سپاه دشمن، روز عاشورا نماز ظهر بخواند تا عده​اى از يارانش به اين خاطر شهيد شوند؟

نماز عمود خيمه دين [۱] و استوارترين رشته پيوند ميان بنده و مولا است. مؤمن با نماز شناخته مى​گردد و با نردبان آن تا عرش خدا بالا مى​رود و قدم بر بساط قرب مى​گذارد. [۲]

نماز راه اُنس با خدا و روشنى بخش چشمان پيامبر صلّى​الله​عليه​و​آله​است. [۳] نماز اولين و آخرين سفارش پيامبران علیهم السلام است. [۴] نماز بازدارنده از آلودگى و زشتى [۵] است و حتى بى​روح​ترين و ناقص​ترين نماز، سدى ميان انسان و گناهان است. [۶]

«معاويه بن وهب» از ياران حضرت صادق علیه​السلام از ايشان مى​پرسد: برترين چيزى كه بندگان را به خدا نزديك مى​سازد و محبوب​ترين كار در نزد خداوند چيست؟ حضرت فرمود: «ما اعلم شيئا بعد المعرفة افضل من هذه الصلاة؛ بعد از شناخت خداوند، چيزى را با فضيلت​تر از نماز نمى​دانم». [۷]

اگر نهضت جاويد حسين بن على علیه​السلام براى اقامه حق و زنده كردن دين خدا و رها ساختن آن از چنگال خرافات و هواپرستان ستمگر است و عمود دين خدا، نماز است؛ چرا نبايد نگهبان دين و شريعت محمدى صلّى​الله​عليه​و​آله، عمود دين را در عرصه خونين كربلا و در برابر هجوم بى امان و ناجوانمردانه دشمن با خواندن نماز عشق، محكم و استوار سازد؟

«ابوثمامه صيداوى» – كه در محبت مولايش حسين علیه​السلام سر از پا نمى​شناسد – در ظهر عاشورا، در ميان حلقه تنگ محاصره دشمن، خدمت امام علیه​السلام مى​رسد و فرا رسيدن وقت نماز ظهر را به ياد امام علیه​السلام مى​آورد و آرزو مى​كند بعد از خواندن نماز به امامت مولايش، به ديدار معبودش بشتابد. امام حسين علیه​السلام در پاسخ او مى​فرمايد: «نماز را به ياد من آوردى، خداوند تو را از نمازگزاران قرار دهد». [۸]

حسين بن على علیه​السلام و تنى از يارانش در برابر تيرهايى كه از سوى دشمن مى​آمد، نماز ظهر را به جا آورد وعده​اى از يارانش به هنگام نماز به خاك و خون افتادند و بر بال شهادت به ديدار دوست شتافتند.

صحنه عبادت، مناجات و تلاوت قرآن امام علیه​السلام و خاندان و ياران بزرگوارش در شب عاشورا، زيباترين نمايش بندگى است. اباعبدالله علیه​السلام درس عشق ورزى به نماز و راز و نياز با معبود را از پدر بزرگوارش فراگرفته است. ابن عباس در گرماگرم جنگ صفين، آن حضرت علیه​السلام را ديد كه سر را به سوى آسمان بلند كرده و در انتظار چيزى است. پرسيد: يا اميرالمؤمنين؛ آيا نگران چيزى هستيد؟ فرمود: آرى، منتظر رسيدن وقت نماز مى​باشم. ابن عباس گفت: در اين وقت حساس نمى​توانيم دست از جنگ برداريم و مشغول نماز گرديم.

امير مؤمنان علیه​السلام فرمود: «انما قاتلنا هم على الصلوة؛ ما براى نماز با آنها مى​جنگيم».

به راستى وقتى رهبران و پيشوايان ما در صحنه خون و جهاد، اين چنين ارزش و جايگاه نماز را پاس مى​دارند و نماز را به تمام معنا در آن شرايط سخت و طاقت فرسا، اين گونه به پا مى​دارند، آيا سستى و سهل انگارى نسبت به نماز براى ما – كه به دور از آن صحنه​هاى دشوار و در دامن آسايش هستيم – روا است؟ آيا منطقى و قابل قبول است كه نسبت به آن پاكان و برگزيدگان، اظهار عشق و محبت كنيم و خود را پيرو و مطيع آنان بدانيم، آن گاه نمازى را كه سرلوحه اعمال آنان است و جنگ و جهاد و فداكارى ايشان براى زنده نگه داشتن و برپا داشتن آن است، جايگاه واقعى خود را در زندگى ما نداشته باشد؟!

از خود بپرسيم در نماز و دعا و تلاوت كتاب خدا، چه رمز و رازى و چه لذّتى نهفته است كه امام حسين علیه​السلام با وجود اينكه حسرت يك آه را بر دل دشمن گذاشت و شعار «هيهات مناالذلة» او – كه در تابلو عشق با خطى خونين بر سينه آسمان نصب شده و به همه جهانيان درس جنبش و آزادگى و پايدارى مى​دهد – در عصر تاسوعا كه لشكر نفاق به طرف خيام امام علیه​السلام روى آوردند و آماده حمله و جنگ بودند، برادر دلاورش عباس علیه​السلام را به نزد آنان فرستاد و به او فرمود: اگر مى​توانى تا فردا جنگ را به تأخير بينداز و سپس فرمود: «لعلنا نصلى لربنا و ندعوه و نستغفره، فهو يَعلم انى كنتُ احب الصلاة له وتلاوة كتابه و كثرة الدعاء والاستغفار؛ شايد امشب براى پروردگارمان نماز به جا آوريم و به درگاه او دعا نموده و طلب بخشش كنيم. خدا مى​داند كه من نماز براى او و خواندن كتابش و زيادى دعا و استغفار را دوست مى​دارم». [۹]
نماز و دعا و راز و نياز با خداوند، از چه عزتى سرشار است كه سالار شهيدان علیه​السلام به خاطر آن، از دشمن براى به تأخير انداختن جنگ درخواست مى​كند.

پی نوشت:
۱) ميزان الحكمة، ج ۵، ص ۳۶۸، ح ۱۰۲۴۳٫
۲) همان، ح۱۰۲۳۸٫
۳) همان، ص۳۶۷، ح۱۰۲۳۵٫
۴) همان، ح۱۰۲۳۴٫
۵) عنكبوت۲۹: آيه ۴۵٫
۶) ميزان الحكمة، ج ۵، ص ۳۷۱ ح۵-۱۰۲۵۴٫
۷) همان، ص ۳۶۹، ح ۱۰۲۴۵٫
۸) بحارالانوار، ج۴۵، ص۲۱٫
۹) بحارالانوار، ج۴۴، ص ۳۹۲٫


برچسب ها : , , ,
دسته بندی : پرسش و پاسخ امام حسین (ع)

دیدگاه بسته شده است.