×

منوی بالا

منوی اصلی

منوی سایدبار


» پیامبر و اهلبیت » اسلام دین جنگ است؟؟

تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۱۲/۲۳ - ۱۲:۳۰

 199 بازدید

اسلام دین جنگ است؟؟

با سلام. مخالفين اسلام مي‌گويند كه اسلام دين جنگ است و با شمشير گسترش يافته و آيه ۳۹ سوره انفال را مثال مي‌زنند. آيا درست است؟ پاسخ: دانشجوي گرامي سلام عليكم؛ در پاسخ به سؤال شما بايد گفت: بیش‌ترین كوشش دشمنان اسلام در كار پيوند دادن اندیشه‌ی اسلامي با كارآيي تیغه‌ی شمشير گذشته است. ابزار […]

اسلام دین جنگ است؟؟

با سلام. مخالفين اسلام مي‌گويند كه اسلام دين جنگ است و با شمشير گسترش يافته و آيه ۳۹ سوره انفال را مثال مي‌زنند. آيا درست است؟

پاسخ: دانشجوي گرامي سلام عليكم؛ در پاسخ به سؤال شما بايد گفت: بیش‌ترین كوشش دشمنان اسلام در كار پيوند دادن اندیشه‌ی اسلامي با كارآيي تیغه‌ی شمشير گذشته است. ابزار دست اين دشمنان حیله‌گر و در موارد بیش‌تری دوستان سهل‌انگار و آسان‌گیر، توسل به آیه‌های قتال در قرآن است كه عمدتاً در سوره‌ی بقره يا انفال ديده مي شود.
اينك در گمان و بيان بسياري از غيرمسلمانان و نيز مسلماناني كه داستان هاي رسوخ اسلام به جهان از مسير شمشيركشي هاي سرباز مسلمان عرب را پذیرفته‌اند، اسلام دين خون‌ریزی، مكافات دهي، دست بري، گردن زني، رجم و تخريب جاهلانه‌ی فرهنگ ماقبل خويش شناخته مي شود!
حقيقت این‌که نه فقط در قرآن عظيم، چنان‌که در اندازه‌ی امكان بازخواهم گفت، اشاره‌ی مستقيمي به جنگ هاي فراوان نيست، بل آن آيات قتال نيز غالباً اندازه‌ی مهرباني و تفاهم و تحمل تاثير گرفته از سفارشات اكيد قرآن عظيم را معلوم مي كند و نشان مي دهد كه مراعات ديگران و پرهيز از كين توزي و مقابله به مثل تا آن جا از سوي پيامبر بزرگوار توصيه و تبليغ مي شده، كه حتي اقدام به دفاع شخصي نيز پيشاپيش نيازمند صدور اجازه و مجوزي از سوي قرآن بوده است.
آن كه قصد فتنه گري، قتل و نفي شما را دارد، بكشيد و نفي كنيد، هر كجا كه باشد، مشروط بر اين كه در راه خدا و بدون زياده روي انجام شود، كه خداوند زياده روي را نمي پسندد. در كنار مسجدالحرام كسي را نكشيد مگر اين كه در همان محل قصد قتل شما را داشته باشند و اگر آن ها حرمت ماه هاي حرام را نگه نداشته اند شما هم نگه نداريد. اين مقابله تا مرحله اي است كه آن ها از فتنه افروزي دست بدارند، آن گاه شما نيز دست بداريد. براي استقرار دين خدا، فقط به آن اندازه مجاز به مقابله ايد كه به شما ستم مي شود. از خدا پروا كنيد و پرهيزكاري را از ياد نبريد. تمام اين مراتب بايد در راه و براي دين خدا باشد، نبايد خود را در معرض مهلكه قرار دهيد و فراموش نكنيد كه خداوند نيكوكاران را دوست دارد. (بقره، آيات ۱۹۰ تا ۱۹۵)
چكيده و روح اين فرامين فقط به شرايط مقابله به مثل و دفاع از خويش بازمی‌گردد، كه با قيد احتياط هاي لازم و چند اما و اگر، در قرآن عظيم مي گذرد. معلوم است عمل به اين دستورات نمي تواند شامل حوادثي شود كه در آشفتگي يك جنگ رسمي بزرگ و عمومي مي گذرد. در جنگ رعايت انصاف ميسر نيست و نمي توان ملاحظه كرد و منتظر بود تا دشمن ضربه را وارد كند تا برابر دستورات درخشان اين آيه ها به همان ميزان تلافي شود. در جنگ رعايت و پرهيز از زياده روي معنا نمي گيرد و بل مرسوم و واجب است هر چه بيش تر، حتي اگر خالي هم بر صورت شما ننشانده باشند، دشمن بكشيد. تمام اين آموزه هاي عالي، با شروط لازم، فقط اجازه‌ی دفاع از خويش به هنگام تبليغ دين تا مرحله‌ی قتل فتنه‌گر و متجاوز، حتي در اطراف خانه‌ی خدا و در ماه هاي حرام را مي دهد و نمي توان اين گونه آيات قتال را به جنگ عمومي تعبير كرد. چنين است كه در بررسي ما هيچ يك از آيه هاي قتال به يك ميدان جنگ رسمي بازنمی‌گردد. اين آيات فقط تكليف فرد را در برخورد با معاندين و فتنه گران معلوم مي كند و اجماع و شمول جاري در نبردي همگاني را ندارد.
چنين دستورهايي از ظهور دوران جديدي، كه دوران مقابله با متعديان است، خبر مي دهد. آیه‌ی ۳۹ سوره‌ی حج اجازه‌ی كشتن به كساني داده است كه مورد ستم قرار مي گيرند و خداوند آنان را به حمايت خود دل گرم مي كند. در آیه‌ی ۱۲ سوره‌ی آل عمران يادآوري مي شود كه كافران قريبا به زانو درمي آيند و به درك واصل مي شوند. آیه‌ی ۱۱۱ همان سوره تاكيد مي كند كه مخالفان قادر به عرض اندام زياد نيستند و براي توسل به قتل از سوي مردم پشتيباني نمی‌شوند، چنان‌که در آیه‌ی ۲۲ سوره‌ی فتح از ذلت و ناتواني كافران در رويارويي با مسلمين خبر مي دهد و سرانجام آیه‌ی ۱۹۵ سوره‌ی آل عمران تذكر می‌دهد كه خداوند زنان و مرداني را كه در راه خدا تارانده شده، آزار كشيده و كشته شده اند به پاداش شايسته خواهد رساند. بدين ترتيب مرتبط كردن آيات قتال با جنگ رسمي نيازمند بازبيني و باريك انديشي بيش تري است تا در هر دستور مقاومت فردي، پاي شمشيركشي و جنگ هاي وسيع به عرصه ي اسلام باز نشده باشد. در عين حال خداوند در آيات ۸ و ۹ سوره‌ي ممتحنه سفارش مي كند كه بي جهت همه را نبايد دشمن فرض كرد و حتي رافت و ملاطفت و دوستي با غير مومني كه عملا در مقابله با اسلام نكوشيده را سفارش مي كند و حساب آن ها را از دشمنان كافر و مخالفان سياسي و نظامي جدا نگه مي دارد و اين است نگاه واقعي اسلام به جوامع انساني و سفارشات مكرر قرآن به رعايت ديگران و اجابت انصاف و بسط مهرباني و هم‌انديشي و پرهيز از جدال و خون ريزي تا آن جا كه ممكن باشد.

لغت جنگ در قرآن نه قتال كه حرب است و نياز به گفت‌وگوی ديگري دارد، كه به توفيق الهي در پي خواهد آمد.
گفته شد كه در قرآن عظيم، آيات قتال به جنگ و خون‌ریزی بی‌منطق و گسترده متوجه نيست و تنها اجازه‌ی دفاع متقابل است كه با تذكراتي سخت‌گیرانه صادر مي شود و مقدم بر همه به تكرار تأکید مي شود كه اين اجازه، مجوز انتقام‌جویی بی‌لگام فردي و بهانه‌ی حساب‌رسی‌های شخصي نيست و شرط نخست آن، ضرورت ناگزير ايجاد امكان دفاع از راه خداست. بدين ترتيب بايد به چند واژه‌ی ديگر بپردازم كه مي گويند اشاره به جنگ هاي صدر اسلام در قرآن متين است: حرب، جهاد و يوم، كه همانند يوم حنين و غيره، به معناي روز جنگ مي گيرند. بررسي هر يك از اين لغات در قرآن گفت‌وگوی مستقل و مفصلي را مي طلبد كه باريك بيني و باريك انديشي، ويژگي اصلي آن است و از لغت حرب آغاز مي كنيم.
در كتاب خدا اين لغت به فراواني به كار نرفته است، کم‌تر از هفت مورد و هیچ‌یک نيز قصد بيان يك جنگ جاري را ندارد و عمده ترين آن مواردي است كه قرآن در آيه هاي ۲۷۶ تا ۲۸۱ در ذم ربا مي گويد اگر ربا خورديد، پس چنان است كه با خدا و رسولش جنگ مي كنيد.
جاي ديگري نيز كه قرآن عظيم به حرب اشاره دارد، در آیه‌ی ۶۴ سوره‌ی مائده است، كه باز هم سخن از توطئه هاي يهود و از جمله كوشش آن ها براي جنگ‌افروزی است كه صريح آيه در ناكامي آن ها در شعله‌ور كردن اين آتش می‌گوید. در آیه‌ی ۵۵ و ۵۶ سوره‌ی انفال سخن از پيمان شكنان است، خداوند به پيامبر مي گويد كه اگر ناگزير به جنگ با آنان شدي، چنان بر آنان بتاز و تار و مارشان كن كه عبرت شود و بي گفت‌وگو معلوم است كه در اینجا هم طرح احتمال جنگ است و نه خود جنگ. و سرانجام به آیه‌ی ۴ از سوره‌ی محمد می‌رسیم كه در آن دستور يك جنگ جاري است اما توجه به يك نكته ظريف در آن لازم است و آن اينكه در اين آيه هم سخن از اگر است و نه يك جنگ جاري و يا اجرا شده.
در نتيجه در قرآن كريم آنگونه كه تبليغات گسترده دشمنان اسلام بر آن صورت گرفته به هيچ وجه اصرار بر قتل و قتال و جنگ بي دليل نشده است و هر آنچه كه در اين زمينه وجود دارد همگي علت و اسبابي دارد كه براي تحقق آن پیش‌بینی شده است.

 


برچسب ها : , , ,
دسته بندی : پیامبر و اهلبیت

دیدگاه بسته شده است.